Cultuurschok..

Mali aan het thuisfront *over*!

Eindelijk zijn we op internet geraakt, jullie krijgen nu met vertraging van ons een bespreking van de afgelopen2.5 dagen.

Gepakt en gezakt vertrokken we in Brussel richting Mali. Onze goede moed was ook ingepakt. Voor Kenneth waren het zware tijden, aangezien Britt weer teveel mee had en een deel bij hem dumpte. Maar zoals jullie Kenneth allemaal kennen, maakte hijdaar geen enkel probleem van.

De vlucht richting Casablanca verliep zeer vlot. We hebben daar onze eerste culinaire ervaringen mogen ontdekken. Veel onder jullie denken nu wsl: Oeioei voor Britt! Maar het was deze keer Kenneth die verstek liet. We kregen de keuze tussen poulet en boeuf. De keuze viel op poulet. Brittat haar poulet helemaal op, terwijl Kenneth enkel smulde van zijn lekkere yoghurt. Kenneth zag de volgende maaltijd niet meer zitten en bevoorraadde zich alvast met de nodige Toblerone-chocolade in de luchthaven van Casablanca.

Ook de vlucht vanuit Casablanca naar Bamako was zonder vertraging en turbulentie. Tijdens deze trip kregen we dezelfde maaltijd voorgeschoteld, maar voor Kenneth was er slechts 1 alternatief over, namelijk le boeuf

Dit beviel hem beter dan de poulet. Tijdens deze vlucht was er de mooie kans om wat te slapen, aangezien ze dekentjes en oogmaskers uitdeelden. (foto's komen) We hadden het geluk om met weinig mensen op het vliegtuig te zitten, zodat we enkele zetels ter onze beschikking hadden.

Eens aangekomen in luchthaven @ Bamako werden we overrompeld door de hitte en de georganiseerde chaos aan de douane. Verder waren er geen problemen. Buiten stond een zeer vriendelijke man van hotel Tamana ons op te wachten. Hij begeleidde ons naar het hotel aan de overkant van de stad (de rit duurde iets langer dan een halfuur)en bracht ons veilig en wel naar onze kamer. Zelfs 's nachts werd het ons duidelijk dat Mali een zeer arm land is! Verder volgde een rusteloze nacht van 4am tot 8am.

Dag 1:

Vrijdagmorgen hebben we lekker ontbeten in het hotel. Het Malinese ontbijt bestaat hier uit de meest noodzakelijke bestanddelen van een Frans ontbijt: du pain, de labeurre, de la confiture et du café. We hebben ook de nodige centjes nog gewisseld in CFA. Hier hebben we allemaal grote briefjes van bv. 10 000CFA en dit is dan gelijk aan16EUR. Het lijkt of we rijk zijn als we een briefje van 10 000CFA in onze handen hebben.

Daarna trokken we het stad in met de taxi. Dit was een zeer leerrijke ervaring aangezien we hier voor het eerst in het zak gezet werden. We hadden enkel maar briefjes van 10 000 CFA en de man vroeg 2500 CFA voor de rit. Wij met ons briefje van 10 000 CFA in de hand. `Je peux pas changer', was het antwoord. Dus hebben we 4x zoveel betaald voor de taxirit dan normaal. Maarja, al doende leert men. En een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen ;-)

De hitte en de chaos werd ons een beetje te veel, maar toen we in de plaatselijke 'Panos' terecht kwamen, kregen we toch terug een beetje dat thuisgevoel. Kenneth koos voor kip (gewaagde keuze), Britt voor hesp natuurlijk. Heel lekker gegeten! Daarna besloten we op de avontuurlijke toer te gaan en bezochten we de zoo, beter bekend als 'Parc Zoologique'! Een zeer fijne ervaring. Voor 100 CFA=0,16 EUR kregen we welgeteld 1 leeuw, 1 kleine olifant, een razende chimpansee, een paar krokodillen, slangen en een handvol hyena's te zien. (Dag 1 en Britt haar doel is al bereikt --> olifant zien). Ook van deze ervaring volgen de foto's nog.

Eens terug aan het hotel werd de cultuurschok ons een beetje te veel. We besloten dan maar om een lekkere pizza te gaan eten, waar we toch wel anderhalf uur op gewacht hebben. De moeite waard dus voor 1 pizza! Vervolgens kropen we maar in ons bedje met een leuke aflevering van 'Zonde Van de Zendtijd' om dat onrustige buikgevoel te doen vergeten.

Dag 2:

5u45 en daar ging de wekker! Wat een harde tijden hier seg. En met het vooruitzicht van een 10uur-durende busrit werd het nog minder positief. Maar al bij al verliep deze dag zonder problemen. Eindelijk kregen we een duidelijker beeld over het land, aangezien we toch vele steden gepasseerd zijn op die 600km. Het valt ons op dat de mensen hier zeer zeer vriendelijk zijn, ze willen altijd helpen, ze zeggen altijd 'Bonjour, Cava bien?' met een lach op hun gezicht. Dat feit maakt het des te zwaarder voor ons om te begrijpen dat zij zo gelukkig kunnen zijn met weinig middelen. Brengt ons met de voeten op de grond.

Tijdens de busrit hebben we ook contact gehad met plaatselijke jongeren die voetballers bleken te zijn. Een chanceke voor Kenneth, minder voor Britt want ze kent er niks van! Die mannen hebben als doel om ooit naar Europa te komen om te voetballen, want hun favoriete ploegen zijn dan ook AC Milan en Chelsea. Ze weten hier echt wel veel over de voetbal in landen buiten Afrika. Het voetbalgevoel is hier echt aanwezig!

Wat we gedurende de hele busrit gehoord hebben, waren de woorden 'Gateau B'! Kinderen in de steden waar we stopten, riepen dit en boden lekkernijenaanaan de passagiers op de bus.'Gateau B' was een van die lekkernijen, het lijkt op smoutebollen maar ze zijn eerder vast.

We hadden al een hele dag op de bus gezeten, namelijk van 8u30 tot 18u30, toen de avond viel. Het werd stilletjes aan donkerder en we kwamen dichter bij onze eindbestemming. Waren wij blij toen we in Sevare aankwamen seg! Eindelijk terug eens kunnen rechtstaan en rondgaan..Bij de aankomst in Sevare Gare werden we opgewacht door een van de medewerkers van de Via Via, namelijk Moussa. Hij begeleidde ons verder naar onze kamer, die perfect is

En voorzien met AIRCO, want op onze kamer in Bamako was er wel airco, maar daar voelden we niet veel van (slapeloze nachten) Op dit moment hebben we eenzeer positief gevoel over ons verblijf hier. We hebben Mettez ook al gesproken en zien het volledig zitten. Jullie hoeven julie dus zeker geen zorgen te maken!!!

Ahja, zeker niet te vergeten, de Malinezen zijn niet blauw-zwart, maar ze zijn toch wel heel donker van huid ;-)

Lieve groetjes vanuit Via Via in Sevare!

PS: Wegenieten hier echt van het zonnetje ;-)

PPS: Jikkes, zeer zeker zal uw kapsel voor de wedstrijd er beter uitzien dan da van mij op deze moment :D hahaha!

inpakken!

Nu komt het wel echt dichtbij!!

Britt haar valies staat al bijna 3 maanden klaar, maar ik moet mijn valies nog maken en ik ga daar vandaag aan beginnen se!

Nu dat ik hier mee moet beginnen, mijn eerste lariammeke al heb ingepakt en stillekesaan van de mensen afscheid begin te nemen, begin ik toch de kriebels in mijn buik te krijgen en wil ik echt wel vertrekken!

Kenneth

Aftellen geblazen!

Nog exact 1 week, 1 dag en 1 uur..

De zenuwen beginnen te komen, de laatste voorbereidingen worden getroffen en de koffer wordt stilletjesaan klaargezet en gevuld.. Ook de laatste feestjes worden gehouden.. En natuurlijk wordt er ook afscheid genomen, één van de mindere kanten aan deze avontuurlijke reis..

Morgen zullen we ook de eerste Lariam innemen, eens zien wat voor een effect dat zal hebben :) Mensen vergeef ons onze illussionaire waansvoorstellingen morgen!

Wij kijken er in ieder geval al vol enthousiasme naar uit!

Welkom!

Beste vrienden en familie

Welkom op de reislog van Britt en Kenneth!

Jullie kunnen hierop meegenieten van onze vele reisverhalen,

de Afrikaanse geur opsnuiven en het prachtige landschap van Mopti bewonderen.

Lieve groetjes x