Beste lezers

Bij deze willen wij u melden dat dit weer een zeer bewogen week geweest is. Dit is ook de reden waarom u zolang op een nieuwtje heeft moeten wachten. Wij danken u zeer voor het vertrouwen en de interesse dat u in ons hebt.

Ons verhaal van de voorbije week:

Week 2 begon zoals week 1 eindigde: zonder internet! Tot grote ergernis van Britt.. En naderhand ook van Kenneth ;-) Maar al bij al is het tot geen enkel conflict tussen beide partijen gekomen. We hebben wel een week moeten wachten op de man die het internet kon regelen, dit is echt african way!!

Deze week is eigelijk zeer rustig verlopen. We hebben ons vooral gefocust op de computerlessen. Deze gaan zeer vlotjes aangezien iedereen al wat beter met de computer leert werken. Er zijn veel geïnteresseerden, de inschrijvingen kunnen we niet meer bijhouden ;) Het was een week vol dorpsgekken, bezoekjes aan de markt, wasbeurten, gefrustreerde enverwachtingsvolle momenten.

Eerst en vooral zijn we onze week gestart met het doen van onze was. Want na 10 dagen hetzelfde washandje gebruikt te hebben, werd het tijd om dit eens grondig uit te spoelen.. ;) De was gebeurt hier nog met de hand, en nu mogen jullie allemaal lachen, maar het was al bij al nog vrij leuk.. Zo hadden we iets om handen, en het voelde ook zeer verfrissend aan om met onze handen in het water bezig te zijn.. We werden wel geholpen door de wasvrouw hier, maar ze sprak geen Frans dus de communicatie verliep niet zo vlotjes.. Niet iedereen spreekt hier Frans.. Als we naar Pays Dogon gaan, zal er niemand nog Frans praten, alleen maar Dogon.. Dus we zullen zeker ons Dogon moeten oefenen.

Om ons wat bezig te houden zijn we ook mee naar de markt geweest. Dit was een supertoffe ervaring. Groenten, fruit, kruiden, vlees, vis,... De foto's zeggen meer dan woorden. Hier heeft Britt ook haar eerste paar oorbelletjes gekocht voor 750 CFA (= 1,2 EUR). Kenneth heeft gisteren een supermooie blauwe touareg-sjaal gekocht van 5 meter voor maar 1500 CFA. Ook een wederzien met het kleine ventje vanop het huwelijk, allemaal zeer toevallig :) Nu met de echte mama.. De mama sprak Britt aan om te zeggen dat het haar kindje was met wie ze op de foto ging tijdens het huwelijk.. Man wat een superlief manneke!! Très aimable..

Wat het huwelijk trouwens betreft:

Het huwelijk hier is natuurlijk zeer anders dan bij ons, maar de bruid draagt hier ook een wit bruidskleed. Dat verwonderde ons wel een beetje. De bruid leek ons wel niet al te gelukkig, dit is ook waar te nemen op de foto's. Hier is het de gewoonte van, voor het feest, naar de gehuwden hun huis te rijden. Tijdens deze rit (met Amadi) waren we verloren gereden, typisch Amadi :D Daarna gingen we naar een plaatselijk restaurant Mankan Té. Het huwelijksfeest is hier echt een groepsgebeuren, heel het dorp is uitgenodigd en komt dan ook. Daar hebben we ook kennisgemaakt met de plaatselijke dorpsgekkin :D En gek dat ze was jaa! Sorry maar dat valt niet te beschrijven :p We zijn haar vandaag ook terug tegengekomen op de markt. Haar mond hing vol kwijl, maar ze kon het niet weerstaan om ons toch een dikke smakkerd te geven!!! Bweik.. We voelden ons vuil.. Maar terug naar het huwelijk, daar hebben we voor de eerste keer met onze handen gegeten, gezamenlijk met de rest uit 1 kom..We hebben er ook superleuk gedanst op herkenbare muziek ;)

Deze week was ook een week van huwelijksaanzoeken, zowel voor Kenneth als voor Britt :) Toen we vanmorgen naar de markt gingen, werd Kenneth onmiddellijk aangesproken door al het 'schoon' vrouwvolkdat daar aanwezig was. 'Est-il déjà marié?', riepen al de vrouwen. Kenneth voelde zich daar nogal onwennig bij :D Maar ook Britt werd niet gespaard van de aanzoeken, maar algoed zijn de mannen hier knapper dan de vrouwen ;) Kenneth is het gezaag van Britt over de mannen al grondig beu, denkt ze :p

We hebben ook alveel contacten gelegd , met de gidsen, de chauffeurs, de verkopers, andere Europeanen hier, Amerikanen,... Het zijn een voor een supervriendelijke personen met elk hun eigen verhaal natuurlijk. 's Avonds zitten we dan ook veel buiten aan de poort thee te drinken, dit zijn echt de meest geweldige momenten van de dag. Dan wordt er gelachen, gezwanst, naar muziek geluisterd, plannen gemaakt, en vooral thee gedronken.. Tijdens deze momenten hebben we al veel volk leren kennen: Noppy (de beruchte persoon hier met heel grote flaporen), BD, Moussa (de mooiste Afrikaan die hier rondloopt), Konté (dieje van de nummer), broer van Moussa, Alou, Petit David (dat voorspelt niet veel goed), Doguel (hij heeft twee vrouwen en bij elk een kind.. Hijbrengt ons altijd thee, en is de broer van Ramata, Britt haar meilleur copine ici), Agé,...

Aangezien Amadideze week weg is naar Bamako voorbusiness, zitten we zonder professeur voor te leren motorijden. Maar niet gevreesd, zo zelfstandig als we zijn, hebben we voor onszelf een andereprofesseur gezocht, namelijk een van de gidsen genaamd Alou.. Hij liet ons zelf met het brommerke rijden, en het ging redelijk goed.. Eindelijk onze rit met zen tweeën :) Want zo zal het in de toekomst nog meer zijn waarschijnlijk :p Volgende week, als Amadi terug is, gaan we zelf voor een brommerke zien.. Een nieuw model kost hier zo'n 350 000 CFA (=560 EUR), een occassie zo'n 250 000 CFA.. We opteren toch voor een nieuw model hoor.. Nu kan het onderhandelen beginnen..

Ondertussen zijn we ook al wat gebruind, want dat is zowat het enige nieuws waar iedereen belangstelling voor heeft :p De zon doet ons goed, maar vaak ook slecht, zoals vandaag. De hitte (41 graden) was hier niet uit te houden, en het was dan nog eens zeer droog ook.. Dus veel stof en zand dat in het rond vliegt, whippie voor onze propere kleren :) We hebben vandaag vaak naar lucht moeten happen. Dus vandaag hebben we vooral gechilled en gerust, want anders valt het hier niet uit te houden. De mensen hier hebben het er ook moeilijk mee hoor, dus we zijn niet de enigen..

Dit is zowat een klein samenvatting van wat er deze week allemaal is aan ons voorbij gegaan, maar natuurlijk kunnen we niet alles meedelen.. Vandaag gaan we nog een stapke in de wereld zetten. Nous allons danser, danser ;)!! Op de plaatselijke fuif (= boîte) hier.. We hebben aan al het personeel hier gevraagd of ze meegingen,ook aan de ouderen, en ze hebben toch ingestemd.. We zullen zien hoe het loopt..Hopelijk spelen ze ook wat cava muziek :p Want in de viavia draaien ze altijd hetzelfde plaatje --> Kameeeeeeeroen!!! Il fait chaud, il fait chaud :D Dit zijn hier zowat de meezingers geworden!!!!! ipv Ik wil je, blijf bij me, hou v me.....

De plannen voor dit weekend en volgend weekend zijn ook al gearrangeerd.. Dit weekend gaan we varen met en overnachten op een pirogue, gewoonweg ZALIG!!!!! Weeral slapen in openlucht :) We zullen varen naar Bozo, om eens te gaan kijken hoe het daar zit.. Ook zullen we de prachtige zonsondergang, waar iedereen ons wist over te vertellen, mogen meemaken, als we op de Niger verblijven.. En door onze contacten met de gidsen hier, gaan we volgend weekend hoogstwaarschijnlijk OLIFANTEN kijken :D wippie!!!!!!! Into the wild with elephants... Dat zou echt de max zijn!!

Hoe we de rest van ons verblijf nog zien: misschien gaan we nog een week werken in het hotel van de grote broer van Mettez. Dit is gelegen in Pays Dogon, in het dorpje Sangha.. Daaraan gekoppeld willen we graag een weekje doorbrengen in de andere dorpjes van Pays Dogon. Want de mensen vertellen ons hier de meest wonderbaarlijke dingen over Pays Dogon.. Ze zeggen dat het er een paradijs is.. Verder willen we ook nog naar Timbouctou trekken voor het Werelderfgoed ginder, en naar Djenné voor de meest bekende moskee en markt hier.. We zouden ook nog graag naar Ségou trekken, aangezien het daar ook zeer mooi is.. Dat horen we toch alleszins van de toeristen hier :p Gao hadden we ook nog graag gezien, maar dat is te ver afgelegen en daar hebben we wsl te weinig tijd voor.. In de viavia gaan we ons nu ook bezig houden met de website, lessen geven aan Mettez, op orde brengen van de paperassen, en het organiseren van kleine evenementjes...

Nu ronden we graag af met de woorden: degue degue! = 'Rustig aan, opt gemakske!!'

Dank aan iedereen die onze verhalenvolgt op deze blog:

vake, moe kaberg en pé, Paula, tante Carine, moe en va, en NATUURLIJK ook alle anderen die de superleuke reacties posten(daar hadik niet anders van verwacht) en met ons meereizen tijdens deze geweldige ervaring!! Bedankt allemaal... Il me fait plaisir (Britt)

Dan rest ons nog enkel te zeggen, tot de volgende keer maar weer :D

Dikke zoenen voor iedereen xxxxxxxx

Yadomo Dolo & Ammasagou Dolo :)