Hoi iedereen!!

Met ons gaat het hier supergoed, we voelen ons hieral echt thuis.. Ook helpen we nu vaak mee in de Via Via, opdienen, afwassen, beetje koken, afruimen.. En dat vinden we allemaal heel leuk, want altijd zo computerles geven is ook niet het van het.. Donderdag zat de keet hier vol Engelsen.. En zoals we allemaal weten, zijn dat geen aangename personen. Ze zagen eruit als wereldreizigers maar kwamen toch klagen toen het gas van hun bier af was, dat het internet niet werkte, en dat hun matrassen nog niet op het dak lagen als ze wilden gaan slapen. Het vooruitzicht naar Europa ziet er dus voor ons niet rooskleurig uit.. En zoals jullie horen, zijn we hier al volledig gewend aan het Afrikaanse ritme: alles op zijn tijd, wanneer men zin heeft en 'doucement'.. HAKUNA MATATA dus, il n'y a pas de problèmes dans l'Afrique, seulement des solutions!! We hebben ook het geluk dat we met iedereen goed overweg kunnen en iedereen met ons.. Donderdag hebben we ook een zeer vriendelijke Amerikaan ontmoet hier in de Via Via.. Hij is op rondreis door Mali als freelance-journalist voor the Wall Street Journal enhij wil een project opstarten rond de waterproblemen in Mali. Zo zie je maar met hoeveel culturen en personen we hier te maken krijgen!

Zoals zovelen onder jullie, zijn wij hier vrijdag ook uitgeweest. Onze eerste avondje uit hier in Mali! En dat was onmiddellijk een groot avontuur. Onze goede vriend Amadi nam ons mee uit voor eenpercussie Djembé in B&B MankanTé. Het viel onsonmiddellijk op dat iedereen hier iedereen kent. Ze zijn hier 1 grote familie. Wat het voor ons een beetje moeilijk maakt, aangezien ze ons allemaal vertellen dat ze grand frère van elkaar zijn :D shiii! We hebben ons zelfs aan een dansje gewaagd op de dansvloer, vlakvoor de muzikanten.De band bestond uit enkele muzikantenmet een djembé (Sommige zelfsmet een elektrische gitaar :D!!) en een gruigo. Deze verzorgt de animatie van de avond, maar wordt telkens afgewisseld door een andere. Deze gruigo zorgt ook voor de nodige ambiance op een huwelijk. De gruigo start met een lied te zingen over iemand uit het publiek zonder dat het aangevraagd wordt. Daarna ishet hier de gewoonte omgeld aan de gruigo te geven. Maar de gruigo zingt in Bambara, Dogon, Peul of een ander dialect van hier, dus hadden wij even chance!

We hadden minder chance toen we naar de Foyer gingen. Dit is de base militaire en hier kan men ook iets drinken. Deze kan vergeleken worden met de Bierkelder of het Rozehofke bij ons :D Zo marginaal.. Ze riepen allemaal 'Jamaica' naar iemand en we weten allemaal waar dat voor staat

.. Daar bleef het niet bij, de hoofdvogel moest nog geschoten worden. In de Foyer zijn er openingen in de muur naar buiten zoals bij een doorgeefluik. Na een tijdje verschenen hier de lelijkste vrouwen van het dorp aan het 'raam', dit zijn de vrouwen van de trottoires.. Bij ons beter gekend als vrouwen van lichte zeden! De mannen riepen ze naar binnen om er een beetje mee te lachen. Ze vinden het hier dus ook maar niks. We waren dus dolblij toen Amadi zei dat we vertrokken. Hij is de neef van Mettez en zorgt goed voor ons. Hij wil ons ook helpen bij onze zoektocht naar een brommer. Dat zou ons al veel meer vrijheid geven :)!!

Vandaag hebben we Sevare een beetje verkend. Te voet zijn we naar het kruispunt gegaan, en dat is niet te onderschatten hier in de warmte. In 'Le Dogon' aten we onze 1e koffiekoeken, jaja, die hebben ze hier ook :D Geen concurrentie voor bakkerij Geyskens hoor! Daarna hebben we nog wat rondgeslenterd in het dorp en wat met de plaatselijke bevolking gepraat.. Het valt op dat iedereen hier erg vriendelijk is. De kindjes hier zijn superschattig, amai, Britt wil wel eentje meebrengen als souvenir :D Ma maar 1tje eh.. Als je de foto's bekijkt, is er wel 1 schrijnend feit, en dat is de armoede. De mensen zijn hier zeer arm en hebben weinig, de huizen stellen hier niks voor, en de auto's staan vol blutsen en deuken.. We hebben hier wel al veel Peugeots gezien, zelfs al een 607! Kapsalons zijn hier gemaakt uit gewervelde panelen, en schoonheidssalons vind je hier erg vaak terug.. Mensen leven hier voornamelijk buiten onder elkaar.. In de Via Via is het wel anders, we zien dat hier welgestelde mensen leven.

Voor morgen zijn we uitgenodigd voor een Malinees huwelijk. Die gaan hier enkel op zondag door, aangezien de mensen dan thuis zijn. Zondag = rustdag, behalve in de via via.. We kijken er alnaar uit, want dan kunnen we ons nog eensfatsoenlijk aankleden. :) Verslag daarover volgt nog..

Britt: Ik mis vrouwen hier, want het zijn hier over het algemeen mannen. En dan gaan de meeste gesprekken over de vrouwen, voetbal, bier, auto's.. En het begint ewa mijn voeten uit te hangen :D Dus vrouwen, stuur ma veel mails over schoenen, chocolade, oorbellen, mode, en over venten!! haha! Ik heb hier wel al drie superdames leren kennen (ze werken ook in de via via), en gaan me eens meenemen naar de plaatselijke markt om schoenen te kopen. Ze hebben hier echt supermooie schoenen, jippie :D!!

We sturen vele zonnige groetjes, aangezien het nu nog zeer koud is in België. We wensen onze collega's veel succes met hun derde week stage :) En Britt wenst haar zusje veel succes met de wedstrijd :) Go girl!!

Lieve groetjes van 2 mensen die hier supergelukkig zijn xxxxxx